Przejdź do treści głównej
Lewy panel

Wersja do druku

Polska przeżywa historyczne chwile w Pjongczangu

14.03.2018
Autor: Paulina Malinowska-Kowalczyk, fot. Bartłomiej Zborowski/Polski Komitet Paraolimpijski
Igor Sikorski mija bramkę podczas jazdy po śniegu na siedząco na jednej narcie

14 marca 2018 roku przejdzie do historii polskiego paraolimpijskiego narciarstwa alpejskiego. Igor Sikorski zdobył brązowy medal w slalomie gigancie, a to oznacza kilka rzeczy: pierwszy medal dla polskiej reprezentacji na igrzyskach paraolimpijskich w Pjongczangu, pierwszy medal w narciarstwie alpejskim osób z niepełnosprawnością od 1988 roku, czyli igrzysk w Innsbrucku i wreszcie – pierwszy medal zdobyty przez Polaka na monoski.

Igor Sikorski startował dziś pod presją. Poprzednie starty nie poszły tak jak sobie zamarzył. W zjeździe był 15., a superkombinacji nie ukończył. Mówi się o nim, że jak dociera do mety – staje na pudle. Jak nie kończy, to dlatego, że idzie na całość. Takich sytuacji było sporo, może dlatego zyskał ksywkę „DNF” – tak określa się tych, którzy nie ukończyli przejazdu: „didn’t finish”. Dziś po pierwszym przejeździe był trzeci i to dało nadzieję na podium. Ale dało też ogromne nerwy. Napięcie było duże, bo stawka była wysoka, a wielu zawodników nie kończyło dziś przejazdów. Sikorski to wytrzymał, skupił się przede wszystkim na tym, żeby dobrze pojechać i to było kluczem do sukcesu.

„Daje z siebie maksa”

- Byłem dobrze skoncentrowany. Technicznie jestem wytrenowany, bo dużo trenujemy właśnie techniczne konkurencję, szybkościowe mniej – mówił. – Wielu zawodników popełniało dzisiaj błędy. Trasa nie była łatwa. Robiły się dziury. Mnie udało się dobrze pojechać i to wszystko.

Żeby skwitować „brąz” wyrażeniem „to wszystko” minęło blisko dziesięć lat. Dokładnie 9 lat minęło, gdy Igor Sikorski pojawił się w kadrze i jak twierdzi Łukasz Szeliga, prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego,  od razu dostrzegł w nim materiał na świetnego sportowca.

- Zawsze robi swoje, zawsze daje z siebie maksa – podkreśla Łukasz Szeliga, prezes PKPar, który sam trzykrotnie startował w igrzyskach paraolimpijskich w narciarstwie alpejskim. – Uważnie słuchał i wykonywał polecenia oraz plany treningowe. I przede wszystkim intensywnie pracował nie oglądając się na innych. Wyznaczył sobie cel, którego część dziś osiągnął – podsumował.

Igor Sikorski współpracuje z Szeligą od lat, jeszcze zanim została prezesem PKPar-u. Obaj kochają narciarstwo alpejskie. Być może dlatego w pierwszych słowach do Sikorskiego Szeliga powiedział, że ten medal jest również trochę dla niego, bo nie będzie już musiał tłumaczyć, że warto inwestować w zimowe sporty.

Umocnienie przed sobotą

Dzisiejszy brąz to była nie tylko radość, to była także ulga.

- Ulga, bo wszyscy od początku mówili o tym medalu – powiedział Sikorski po przybyciu na metę. – Cieszę się, że mogłem to zrobić dla nich, dla naszego kraju, dla wszystkich, którzy nas wspierają, którzy są ze mną. To również jest wasz sukces. Dziękuję! Za dwa dni mamy slalom. Igrzyska jeszcze się nie skończyły. Będziemy walczyć dalej. Może jeszcze wywalczę coś w slalomie. Teraz czuję się mocniejszy po takim medalu. Jest brąz. Jestem szczęśliwy.

Szczęście złotego koloru trafiło dziś do wyśmienitego norweskiego zawodnika Jespera Petersena, srebro zgarnął Tyler Walker z U.S.A. – czyli światowa czołówka narciarstwa alpejskiego uprawianego na tzw. „bobach”. 

W sobotę slalom, czyli koronna konkurencja naszego zawodnika. Część marzeń już się spełniła.

- Mówię część, bo założę się, że Igor marzy jeszcze o Mazurku Dąbrowskiego – kwituje Szeliga.

Dodaj komentarz

Uwaga, komentarz pojawi się na liście dopiero po uzyskaniu akceptacji moderatora | regulamin

Komentarze

brak komentarzy

Prawy panel

Sonda

Czy popierasz przyznanie świadczenia 500 zł osobom z niepełnosprawnością?

Biuletyn

Wspierają nas