W państwach Unii Europejskiej żyje 37 mln niepełnosprawnych obywateli. Jest to więcej niż ludność Szwecji, Finlandii, Portugalii i Austrii łącznie. W maju 2004 roku liczba osób niepełnosprawnych w rozszerzonej UE przekroczy 45 mln. To wielka, bardzo zróżnicowana populacja, której niewątpliwym elementem jednoczącym jest ryzyko narażania na społeczne wykluczenie i walka o równe szanse. Szacuje się, że 45-65% tej grupy stanowią ludzie w wieku produkcyjnym (15-65 lat). Ponad połowa z nich nie jest zaangażowana w jakąkolwiek działalność ekonomiczną.

W Unii Europejskiej nie istnieje jednolita definicja niepełnosprawności. Dane podawane przez rozmaite źródła zatem istotnie się różnią. Różna jest także polityka narodowa wobec osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach.

Wskaźnik poziomu zatrudnienia niepełnosprawnych jest o 20-30% niższy od poziomu zatrudnienia w pozostałej części społeczeństwa. Szczególnie dotyczy to grupy wiekowej: 50-64 lata.

W związku z barierami w dostępie do edukacji, niepełnosprawni zatrudniani są w zawodach, które nie wymagają wysokich kwalifikacji. Konsekwencją tego są ich niższe wynagrodzenia i dwukrotnie wyższe od średnich krajowych poziom bezrobocia.