W gmachu Biblioteki Narodowej w Warszawie odbywa się konferencja Reha For The Blind in Poland. W spotkaniu środowisk osób niewidomych i niedowidzących biorą udział goście m.in. z Polski, Afganistanu, Azerbejdżanu, Białorusi, Kanady, Kenii, Litwy, Łotwy, Macedonii, Omanu, Sri Lanki, Ukrainy i USA. Organizatorem spotkania jest Fundacja Szansa dla Niewidomych.

XXI wiek to czas nieustannych rewolucji w dziedzinie technologii, informatyki i medycyny. Postęp ten jest często szansą dla osób z różnymi niepełnosprawnościami na skuteczną rehabilitację, znalezienie pracy czy znaczące ułatwienia w sferze życia codziennego. Korzyści płynące z rozwoju nauki i techniki nie rozkładają się jednak sprawiedliwie na wszystkich obywateli. Konferencja Reha For The Blind ma na celu z jednej strony pokazanie dobrodziejstw nowoczesności, z drugiej - wskazanie obszarów, w których postęp jednej grupy marginalizuje innych mieszkańców naszego świata.

- Po raz kolejny konferencja stanie się forum wymiany miedzynarodowych doświadczeń i prezentacji oraz popularyzacji najnowszych osiągnięć w dziedzinie tyflorehabilitacji zawodowej, społecznej i medycznej, jak również ostatnich zdobyczy technologicznych. Jestem pełna uznania dla Państwa wysiłków, by ludzie niewidomi mogli osiągnąć sukces dzięki specjalistycznej opiece, która powoduje, że uzyskują łatwiejszy dostęp do wiedzy i informacji, mają lepsze warunki do nauki i kształcenia. Otwiera się przed nimi możliwość większego wyboru wśród ofert pracy, a osoby z dysfunkcją wzroku są zmotywowane do pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym - napisała w liście do uczestników konferencji pierwsza dama RP Anna Komorowska.

- Na Zachodzie wiele chorób można już wyleczyć. W Polsce i na Wschodzie często jeszcze nie, co przyczynia się do zwiększenia liczby osób niewidomych - mówi dr Stanisław Jakubowski ze Stowarzyszenia Wspierania Edukacji Osób Niepełnosprawnych Hefajstos.

Jakubowski wymienił kilka udogodnień stosowanych powszechnie w przestrzeni publicznej, które dla osób niewidomych są często źródłem upokorzeń. W autobusach, w których drzwi otwiera się na żądanie, za pomocą tzw. "ciepłych guzików", osoba z dysfunkcją wzroku, nie mogąc znaleźć tego guzika, nie jest w stanie samodzielnie wsiąść lub wysiąść z pojazdu. Wmurowane w chodnik słupki uniemożliwiają samochodom parkowanie w nieodpowiednich miejscach, ale dla osób niewidomych są niesygnalizowaną przeszkodą na drodze. Numerki w urzędach, wyświetlane na elektronicznych tablicach, rozwiązują częsty problem, tzw. "ten pan tu nie stał", ale są niedostępne dla osób z niepełnosprawnością narządu wzroku. Programy czytające treść wyświetlaną na ekranie monitora komputerowego są znakomite, jednak ich cena często przekracza wartość samego komputera. Przykłady można mnożyć.

- Być razem - to dla niewidomych chyba hasło najważniejsze. Razem, czyli nie tylko pomiędzy nami, niewidomymi, niedowidzącymi, ale także z widzącymi oraz niewidomymi z Polski, Zachodu i ze Wschodu. Polska przecież jest w miejscu specjalnym - na niewidocznej na mapie granicy kulturowej i cywilizacyjnej, między Wschodem i Zachodem. I dobrze nam na tej granicy. Mamy problemy wynikające z tego styku kultur, ale także ogromne radości. Polska jest miejscem transferu idei z Zachodu, ale też i technologii - na Wschód. Najróżniejsze polskie organizacje - Polski Związek Niewidomych, nasza fundacja, organizacje pożytku publicznego - pomagają i przekazują wiedzę niewidomym z innych krajów, w których jest po prostu biedniej czy gorzej. To jest bardzo fajna rola do wykonania, co czynimy z wielką przyjemnością - mówił na otwarciu Marek Kalbarczyk, prezes Fundacji Szansa dla Niewidomych.

Zebrani wskazali na liczne problemy, jakie środowisko osób niewidomych napotyka w związku m.in. z kryzysem gospodarczym. - Okazuje się, że oszczędności nie dotykają takich sfer, w których jest za dużo pieniędzy, ale sięga się po te środki, które miały pomagać osobom najbiedniejszym, w tym ludziom poszkodowanym przez los - mówił Marek Kalbarczyk. - Niewidomi radzą sobie nieźle, ze swojej strony robią wszystko, żeby żyć jak najlepiej, natomiast potrzebna jest pomoc państw, społeczeństw, mediów, szkół, by można było żyć w tym XXI wieku, w którym technologia pozwala niewidomym zniwelować skutki inwalidztwa, uczyć się, znaleźć pracę, założyć rodzinę, stać się normalnymi podatnikami - dodał.

Jednym w owoców konferencji jest rezolucja środowiska osób niewidomych i niedowidzących do władz państw i organizacji na temat sytuacji niewidomych w Polsce i na świecie:

My, niewidomi i słabowidzący obywatele świata, dążąc do aktywnego i pełnego udziału w życiu swych społeczeństw, wyrażamy zaniepokojenie i zatroskanie z powodu negatywnych zjawisk występujących w większości krajów naszego globu.
Za najboleśniejsze z nich uważamy:
- istnienie ogromnych obszarów ubóstwa w krajach rozwijających się, a co za tym idzie, utrzymywanie się różnic w poziomie życia obywateli tych państw w stosunku do mieszkańców krajów wysoko rozwiniętych;
- małą skuteczność organizacji międzynarodowych w działaniu na rzecz poprawy tej sytuacji, mimo istnienia wielu aktów prawnych i dokumentów postulujących takie właśnie działanie;
- nadmierną podatność polityki społecznej różnych państw na zjawiska kryzysu ekonomicznego i wynikające stąd marginalizowanie istotnych problemów osób niepłnosprawnych, w tym niewidomych i słabowidzących w zakresie zdrowia, edukacji i rehabilitacji;
- szerzenie się tendencji do instrumentalnego traktowania pomocy osobom niepełnosprawnym, w tym osobom z dysfunkcją wzroku;
- ograniczenie lub brak dostępu osobom zagrożonym utratą wzroku do najnowszych zdobyczy medycyny;
- zbyt częste pomijanie osób z dysfunkcją wzroku we wdrażaniu innowacji technicznych w procesie informatyzacji społeczeństw, co prowadzi do ich społecznego wykluczenia.

Reagując na te zjawiska, a także na wiele innych - tu niewymienionych - apelujemy do rządów krajów oraz międznarodowych organizacji o bardziej zdecydowane podejmowanie następująch działań:

1. Wdrażanie programów mających na celu zmniejszenie różnic w poziomie życia obywateli państw wschodu i zachodu.
2. Zaliczenie ochrony zdrowia do najważniejszych priorytetów opieki społecznej i stworzenie dla tego celu gwarancji konstytucyjnych.
3. Uznanie łagodzenia skutków inwalidztwa wzroku, poporzez zastosowanie nowoczesnych metod rehabilitiacji oraz rozwiązań technicznych za dziedzinę preferowaną oraz obowiązek władz traktowany na równi ze środkami medycznymi.
4. Przeznaczenie na politykę integracyjna inwalidów wzorku ze społeczeństwem niezbędnych środków finansowych i utrzymywanie ich na odpowiednim poziomie bez względu na sytuację ekonomiczną, gdyż brak stosownej pomocy w odpowiednim czasie powoduje wykluczenie i degradację tej grupy obywateli.
5. Rozwijanie międzynarodowej współpracy w zakresie upowszechniania osiągnięć rehabilitacji, informatyki, elektroniki i medycyny, w tym okulistyki.
6. Uwzględnianie potrzeb osób niepełnosprawnych w powszechnie stosowanych rozwiązaniach technicznych, architektonicznych, transporotwych, edukacyjnych oraz w innowacjach dotyczących życia codziennego i prawne sankcjonowanie tych działań.
7. Rozwijanie międzynarodowej współpracy w dziedzinie polityki społecznej, nauki i techniki, mającej na celu dobro osób niepełnosprawnych bez względu na systemy polityczne, różnice religijne i rasowe.