W piłce nożnej osób po amputacjach nie ma spalonego, z autu zagrywa się nogą, nie powinno się grać wślizgiem, a bramkarz nie może przekraczać linii pola karnego ani bronić kikutem. Gra się zazwyczaj w drużynach siedmioosobowych na połówce boiska, z mniejszymi bramkami. Poza zawodami międzynarodowymi można też grać czterech na czterech. Do gry potrzebne są w zasadzie tylko dwie zwykłe kule łokciowe, piłka i kawałek boiska.

Historia piłki nożnej osób po amputacjach rozpoczęła się w 1980 r. w Seattle. Wymyślił ją 50-letni Don Bennett, sam będący osiem lat po stracie prawej nogi. Pomysł chwycił i zaczął się rozprzestrzeniać po różnych zakątkach świata, szczególnie tam, gdzie piłka nożna jest sportem narodowym.

W Polsce dyscyplinę tę popularyzuje Mateusz Widłak. Razem z fizjoterapeutą Danielem Kawką założyli stronę www.ampfutbol.pl i zaczęli szukać chętnych do gry. W efekcie tych energicznych działań chęć uczestnictwa zgłosiło już kilkanaście osób.

Więcej na ten temat w artykule Tomasza Przybyszewskiego "Piłka jednonożna"